فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶؛ وقتی فرش قرمز به‌اندازه پرده سینما داستان داشت

ونیز شهری است که حتی ورود به آن می‌تواند شبیه یک سکانس سینمایی باشد: قایق‌های چوبی، نور طلایی روی آب، هتل‌های قدیمی و ستاره‌هایی که به‌جای لیموزین با تاکسی آبی به لیدو می‌رسند. به همین دلیل فرش قرمز جشنواره فیلم ونیز فقط محلی برای نمایش فیلم نیست؛ ویترینی است که سینما، مد، شهرت و گاهی سیاست را در یک قاب جمع می‌کند.

دوره هشتادوسوم فستیوال فیلم ونیز از ۲ تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ برگزار می‌شود. تا زمان به‌روزرسانی این مطلب، جورج و امل کلونی، کندال جنر، پاملا اندرسون، نیکولا پلتز بکام، پارکر پوزی، کلر فوی، جاناتان بیلی، ویتوریا چرتی، ماریاکارلا بوسکونو، نینا دوبرو و جِول از چهره‌هایی بوده‌اند که استایل یا حضورشان توجه زیادی گرفته است.

اما چه کسی بهترین لباس را پوشید؟ کدام استایل با وجود نام بزرگ طراح، نتیجه‌ای شلوغ یا ناهماهنگ داشت؟ و کدام لحظه‌ها فراتر از مد در شبکه‌های اجتماعی پخش شدند؟ در ادامه، همه‌چیز را از جزئیات لباس‌ها تا حاشیه‌های مهم مرور می‌کنیم.

یادداشت تحریریه: این گزارش در ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ و در حالی منتشر شده که جشنواره تا ۱۲ سپتامبر ادامه دارد. بنابراین برندگان شیر طلایی و دیگر جوایز اصلی هنوز اعلام نشده‌اند. رتبه‌بندی لباس‌ها نیز انتخاب تحریریه گروچا و طبیعتاً سلیقه‌ای است.

فستیوال فیلم ونیز چیست؟

جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز که بخشی از بینال ونیز است، نخستین بار در سال ۱۹۳۲ برگزار شد و قدیمی‌ترین جشنواره سینمایی جهان به شمار می‌رود. محل اصلی آن لیدو ونیز است و مهم‌ترین جایزه‌اش، شیر طلایی، به بهترین فیلم بخش مسابقه بین‌الملل تعلق می‌گیرد.

اهمیت ونیز فقط تاریخی نیست. زمان برگزاری جشنواره در ابتدای فصل پاییز باعث شده بسیاری از فیلم‌هایی که بعدها وارد رقابت اسکار می‌شوند، نخستین موج جدی نقد و توجه رسانه‌ای خود را از همین‌جا بگیرند. برای برندهای مد هم ونیز فرصت کم‌نظیری است: یک لباس می‌تواند در چند دقیقه از مقابل دوربین عکاسان به صفحه اول رسانه‌ها و میلیون‌ها پست و استوری برسد.

دوره هشتاد و سوم جشنواره ونیز چه زمانی برگزار می‌شود؟

طبق اعلام رسمی بینال، دوره ۸۳ از چهارشنبه ۲ سپتامبر تا شنبه ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در لیدو برگزار می‌شود. فیلم افتتاحیه، Ink ساخته دنی بویل است؛ اثری با حضور جک اوکانل، گای پیرس و کلر فوی.

ریاست هیئت داوران بخش مسابقه را مگی جیلنهال بر عهده دارد. کوثر بن هنیه، دنیل بلومبرگ، فرانچسکو کازتی، زاویه جیانولی، شهربانو سادات و جانی تو دیگر اعضای هیئت داوری هستند. جورج کلونی در شب افتتاحیه شیر طلایی افتخاری یک عمر دستاورد را دریافت کرد و الن برستین نیز ۷ سپتامبر با همین نشان تجلیل شد.

چرا فرش قرمز ونیز با بقیه فرق دارد؟

در کن، پله‌های مشهور کاخ جشنواره بخش مهم قاب‌اند و در مت‌گالا، تم سال مسیر لباس‌ها را تعیین می‌کند. ونیز اما شخصیت متفاوتی دارد: شکوه آرام هالیوود قدیم، لباس‌های شب کلاسیک، مخمل و ساتن، جواهرات سنگین و ورودهای سینمایی با قایق.

امسال نیز سه جریان کنار هم دیده شد: بازگشت به آرشیو خانه‌های مد، سیلوئت‌های مجسمه‌وار با دنباله‌های بزرگ و لباس‌هایی که با پارچه شفاف یا کریستال روی مرز پوشیدگی بازی می‌کردند. حضور پررنگ آرمانی هم تصادفی نبود؛ این برند از حامیان اصلی جشنواره است و مجموعه‌ای از چهره‌های مطرح را برای فرش قرمز لباس پوشاند.

چه کسانی روی فرش قرمز ونیز ۲۰۲۶ آمدند؟

فهرست مهمانان امسال ترکیبی از بازیگران باسابقه، ستاره‌های نسل تازه، مدل‌ها و چهره‌های موسیقی بود. جورج کلونی همراه امل کلونی برای دریافت شیر طلایی افتخاری در مرکز توجه قرار گرفت. کندال جنر نخستین حضور خود روی فرش قرمز ونیز را تجربه کرد. نیکولا پلتز بکام برای دریافت جایزه ستاره نوظهور Kinéo به ونیز آمد و پاملا اندرسون هم برای فیلم Place to Be و برنامه خیریه amfAR در شهر حضور داشت.

در کنار آن‌ها، پارکر پوزی، کلر فوی، جاناتان بیلی، نینا دوبرو، جِول، ویتوریا چرتی و ماریاکارلا بوسکونو با استایل‌هایی کاملاً متفاوت دیده شدند؛ از مینیمالیسم مخمل مشکی تا دامن بنفش عظیم و لباس چاپ روزنامه‌ای.

بهترین لباس‌های فرش قرمز ونیز ۲۰۲۶

برای انتخاب بهترین‌ها، فقط نام طراح یا میزان درخشش لباس را در نظر نگرفتیم. تناسب لباس با شخصیت فرد، کیفیت اجرا، استایل مو و جواهرات، حرکت لباس مقابل دوربین و ارتباط آن با حال‌وهوای ونیز معیارهای اصلی ما بودند.

۱. ماریاکارلا بوسکونو در شنل؛ مدی که خودش خبر شد

بازآفرینی مانکنی ماریاکارلا بوسکونو با لباس شنل

اگر قرار باشد فقط یک تصویر از مد ونیز ۲۰۲۶ باقی بماند، انتخاب ما ماریاکارلا بوسکونو در لباس Chanel Cruise 2027 است. چاپ روزنامه سراسر دامن را پوشانده بود، اما طراحی با حجم معماری در پهلوها و جزئیات پرمانند روی بالاتنه اجازه نمی‌داد لباس شبیه یک چاپ ساده به نظر برسد.

موهای مشکی با حالت خیس و نامتقارن، گردنبند الماس و ژست کنترل‌شده بوسکونو همه در خدمت لباس بودند. این همان نمونه‌ای است که در آن مفهوم، سیلوئت و اجرا هم‌زمان کار می‌کنند؛ جسور، قابل‌شناسایی و بسیار مناسب قاب فرش قرمز.

۲. نیکولا پلتز بکام در بالنسیاگا؛ ورود با یک دنباله بنفش فراموش‌نشدنی

بازآفرینی مانکنی نیکولا پلتز بکام با لباس بنفش بالنسیاگا

لباس بنفش Balenciaga Fall 2026 Haute Couture نیکولا پلتز بکام از آن طراحی‌هایی بود که برای فضای بزرگ فرش قرمز ساخته شده است. کرست مجسمه‌وار، برش‌های کنترل‌شده، دراپه نامتقارن و دامنی که با دنباله‌ای بسیار بزرگ پشت سر او حرکت می‌کرد، فوراً قاب را در اختیار می‌گرفت.

ممکن بود چنین حجمی فرد را در لباس گم کند، اما بالاتنه دقیق و آرایش ساده، تعادل را برگرداند. حضور بروکلین بکام با کت‌وشلوار تیره نیز پس‌زمینه‌ای آرام برای این رنگ قدرتمند ساخت. نتیجه نمایشی بود، اما بی‌هدف نه.

۳. کندال جنر در آرمانی ۱۹۹۵؛ آرشیو به‌جای نمایش اضافه

بازآفرینی مانکنی کندال جنر با لباس طلایی آرمانی

کندال جنر برای نخستین فرش قرمز خود در ونیز سراغ یک لباس آرشیوی از مجموعه پاییز ۱۹۹۵ آرمانی رفت. پارچه طلایی با منجوق‌دوزی ظریف و نقوش گل، زیر نور حالتی مایع پیدا می‌کرد و سیلوئت کشیده لباس بدون نیاز به دنباله عظیم یا برش اغراق‌آمیز دیده می‌شد.

موج‌های نرم قهوه‌ای با فرق زیگزاگی و گوشواره‌های الماس Briony Raymond، حس دهه نودی لباس را تکرار نمی‌کردند؛ آن را به زمان حال می‌آوردند. این یکی از هوشمندانه‌ترین استفاده‌های امسال از آرشیو بود: نوستالژیک، اما نه شبیه لباس مبدل.

۴. پارکر پوزی در ولنتینو؛ شنل کلاسیک با اجرای بی‌دردسر

بازآفرینی مانکنی پارکر پوزی با لباس عاجی ولنتینو

پارکر پوزی با لباسی از Valentino Resort 2027 نشان داد که برای ساختن یک لحظه خوب همیشه به رنگ تند یا تزئینات سنگین نیاز نیست. پیراهن لغزنده عاجی‌رنگ زیر شنلی یقه‌دار قرار گرفته بود و یقه جواهردوزی‌شده نقطه تمرکز را نزدیک صورت نگه می‌داشت.

فرم روان پارچه و موهای کوتاه و فرخورده پوزی تصویری ساخت که هم به هالیوود قدیم اشاره داشت و هم امروزی بود. این استایل شاید بلندترین فریاد شب نبود، اما از آن لباس‌هایی است که با گذشت زمان بهتر به نظر می‌رسد.

۵. ویتوریا چرتی در آرمانی پریوه؛ مشکی، مخمل و یک بازی دقیق با شفافیت

بازآفرینی مانکنی ویتوریا چرتی با لباس مشکی آرمانی پریوه

ویتوریا چرتی یک ستون مخمل مشکی از Armani Privé پوشید که بالاتنه شفاف آن با کریستال‌ها و نقاط تیره پوشانده شده بود. جذابیت لباس در تضاد میان وزن بصری مخمل و سبکی قسمت شفاف بود؛ بدون اینکه سیلوئت مینیمال آن از بین برود.

موهای صاف با فرق کناری، جواهرات محدود و ژستی تقریباً مجسمه‌وار باعث شد طراحی لباس واضح خوانده شود. این همان «لباس برهنه»‌ای بود که به‌جای اتکا به شوک، روی بافت و مهندسی تمرکز داشت.

۶. امل کلونی در تام فورد؛ افتتاحیه‌ای با قدرت کنترل‌شده

امل کلونی در شب افتتاحیه لباسی سفارشی از Tom Ford با طراحی حیدر آکرمن پوشید. رنگ مشکی، پلیسه‌های تیغ‌دار، فرم کاملاً حساب‌شده روی بدن و ترکیب جزئیات تافته ابریشمی و چرم، لباس را از یک پیراهن مشکی معمولی جدا می‌کرد.

هایلایت‌های کاراملی و فرهای برس‌خورده امل، نرمی لازم را به هندسه لباس اضافه کردند. جورج کلونی نیز با تاکسیدوی کلاسیک آرمانی کنار او ایستاد. هماهنگی این زوج به معنای شبیه‌پوشی نبود؛ هر دو در یک زبان رسمی و بی‌زمان حرف می‌زدند.

۷. جاناتان بیلی در آرمانی؛ جزئیات نمایشی در یک تاکسیدوی مردانه

جاناتان بیلی نشان داد که لباس رسمی مردانه مجبور نیست به کت‌وشلوار مشکی استاندارد محدود بماند. کت اورسایز آرمانی، پیراهن سفید بافت‌دار، پاپیون مخمل، عینک تیره و شال یا کمربند ریشه‌دار بلند، یک خط عمودی قوی در مرکز استایل ساختند.

بازآفرینی مانکنی جاناتان بیلی با تاکسیدوی آرمانی

مهم‌ترین نکته این بود که جزئیات غیرمنتظره، ظاهر را به شوخی یا لباس صحنه تبدیل نکرد. تناسب آزاد کت با شلوار و کفش ورنی براق، مدرن و بااعتمادبه‌نفس بود؛ یکی از موفق‌ترین استایل‌های مردانه جشنواره تا اینجا.

۸. پاملا اندرسون در کلوین کلاین؛ نارنجی‌ای که به فرش قرمز انرژی داد

بازآفرینی مانکنی پاملا اندرسون با لباس نارنجی کلوین کلاین

پاملا اندرسون در مراسم amfAR ونیز، هم‌زمان با دریافت جایزه شجاعت، یک لباس ساتن نارنجی سوخته سفارشی از Calvin Klein پوشید. پیراهن ستونی ساده با شنل حجیم و دنباله‌دار ترکیب شده بود؛ فرمولی که از روبه‌رو تمیز و از پهلو و پشت نمایشی دیده می‌شد.

موج‌های بلوند به سبک هالیوود قدیم و رویکرد کم‌آرایش یا بی‌آرایش او، اجازه دادند رنگ لباس نقش اصلی را داشته باشد. در جشنواره‌ای که مشکی فراوان بود، این نارنجی زنده یک مکث خوشایند ساخت.

لباس‌های کم‌موفق‌تر و بحث‌برانگیز ونیز ۲۰۲۶

«بدترین لباس» همیشه به معنای لباس بددوخت یا فرد بدلباس نیست. گاهی همه اجزا جداگانه جذاب‌اند، اما کنار هم رقابت می‌کنند؛ گاهی هم یک اکسسوری مسیر یک طراحی خوب را عوض می‌کند. دو نمونه زیر برای ما در همین گروه قرار می‌گیرند.

۱. جِول در Genny؛ وقتی همه جزئیات هم‌زمان حرف می‌زنند

لباس ستونی جِول با طرح حیوانی نقره‌ای و کریستال‌های فراوان به‌تنهایی نقطه تمرکز قدرتمندی داشت. اضافه شدن بالاتنه مشکی چین‌دار با یقه بلند و پاپیون‌های مخملی کریستالی، چند داستان متفاوت را روی یک لباس قرار داد.

بازآفرینی مانکنی جول با لباس کریستالی Genny

مشکل، جسارت یا میزان درخشش نبود؛ نبود سلسله‌مراتب بصری بود. چشم نمی‌دانست ابتدا الگوی پلنگی را دنبال کند، روی بخش مشکی مکث کند یا به تزئینات پاپیونی برسد. حذف فقط یکی از این لایه‌ها می‌توانست نتیجه را بسیار منسجم‌تر کند.

۲. کلر فوی در بوتگا ونتا؛ یک لباس خوب زیر سایه دستکش‌ها

بازآفرینی مانکنی کلر فوی با لباس قرمز بوتگا ونتا

پیراهن ساتن قرمز Bottega Veneta کلر فوی با گره و دراپه در ناحیه کمر، سیلوئت روان و رنگی عالی برای فرش قرمز داشت. اما دستکش‌های اپرای چرمی قرمز، به‌دلیل وزن و بافت متفاوت، نگاه را از خود لباس منحرف کردند.

اگر دستکش‌ها کوتاه‌تر بودند یا پارچه‌ای نرم‌تر و نزدیک‌تر به ساتن داشتند، خط لباس احتمالاً یکدست‌تر دیده می‌شد. این استایل شکست کامل نیست؛ بیشتر نمونه‌ای است از اینکه یک اکسسوری می‌تواند تعادل یک طراحی خوب را برهم بزند.

استایل مرزی: نینا دوبرو در آرمانی پریوه

بازآفرینی مانکنی نینا دوبرو با لباس آرمانی پریوه

لباس نینا دوبرو با بالاتنه مشکی پولک‌دوزی‌شده و پارچه حریر زیتونی که از دو طرف به دنباله تبدیل می‌شد، روی کاغذ ترکیب جذابی داشت. تضاد مشکی براق با زیتونی دودی و موی جمع‌شده با فرق وسط، ظاهر را شیک نگه می‌داشت.

با این حال، حجم و محل اتصال پارچه زیتونی در بعضی زاویه‌ها خط مستقیم لباس را قطع می‌کرد. برای ما این استایل نه در فهرست بهترین‌هاست و نه در گروه بدترین‌ها؛ لباسی زیبا با یک تصمیم طراحی بحث‌برانگیز. جالب اینکه دلیل وایرال شدن حضور دوبرو اصلاً لباس نبود.

حضورها و لحظه‌هایی که سر و صدا کردند

جورج کلونی و هشدار درباره هوش مصنوعی

جورج کلونی هنگام دریافت شیر طلایی افتخاری فقط از گذشته حرفه‌ای خود حرف نزد. او درباره دیپ‌فیک، فرسایش اعتماد عمومی و اثر هوش مصنوعی بر روزنامه‌نگاری و سینما هشدار داد و با شوخی گفت دوست ندارد سال‌ها پس از مرگش تصویر او را در تبلیغی نامربوط ببینند. همین ترکیب شوخی و نگرانی، سخنرانی‌اش را به یکی از پربازتاب‌ترین لحظه‌های آغاز جشنواره تبدیل کرد.

برخورد نامعمول با نینا دوبرو روی فرش قرمز

ویدیویی که در آن یکی از نیروهای مراسم از نینا دوبرو می‌خواهد هنگام ژست گرفتن سریع‌تر فرش قرمز را ترک کند، در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست شد. حالت متعجب دوبرو و سرعت اتفاق باعث شد بسیاری رفتار مسئول مراسم را بیش از اندازه تند بدانند. چند ثانیه ویدیو کافی بود تا حضور او بیشتر از لباسش خبرساز شود.

بازگشت برادران گالاگر به یک قاب

لیام و نوئل گالاگر برای مستند Oasis: Don’t Look Back in Anger در ونیز کنار هم دیده شدند. با توجه به جدایی پرتنش گروه و سپس آشتی و بازگشت آن‌ها، این حضور مشترک برای طرفداران موسیقی فقط یک فوتوکال نبود؛ تصویری نمادین از پایان یک دوره طولانی اختلاف بود.

پاملا اندرسون؛ زیبایی بدون زره سنگین آرایش

ادامه رویکرد کم‌آرایش پاملا اندرسون باز هم توجه رسانه‌ها را جلب کرد. در صنعتی که فرش قرمز اغلب با کنترل شدید تصویر همراه است، انتخاب او برای حفظ نشانه‌های طبیعی چهره به بخشی از روایت شخصی‌اش تبدیل شده؛ روایتی که این بار با دریافت جایزه شجاعت در amfAR و لباس نارنجی درخشان همراه شد.

دنباله بنفش نیکولا پلتز و جایزه ستاره نوظهور

حضور نیکولا پلتز بکام دو خبر را در یک قاب قرار داد: جایزه ستاره نوظهور Kinéo در حاشیه جشنواره و لباسی با دنباله‌ای که بخش بزرگی از فرش قرمز را می‌گرفت. تصاویر لباس از بالا و نماهای باز، به‌سرعت در صفحات مد پخش شدند و بنفش را به یکی از رنگ‌های به‌یادماندنی این دوره تبدیل کردند.

مهم‌ترین ترندهای مد ونیز ۲۰۲۶

بازگشت واقعی به آرشیو

پوشیدن لباس آرشیوی دیگر صرفاً نمایش نوستالژی نیست. کندال جنر با آرمانی ۱۹۹۵ نشان داد یک قطعه قدیمی زمانی موفق است که مدل مو، جواهرات و استایل امروزی به آن زندگی تازه بدهند. هدف نباید بازسازی کامل گذشته باشد؛ باید گذشته را در زمان حال قابل‌پوشیدن کرد.

مشکی از مینیمال تا نمایشی

مشکی همچنان امن‌ترین رنگ فرش قرمز است، اما امسال نسخه‌های موفق آن ساده نبودند. مخمل و شفافیت در لباس ویتوریا چرتی، پلیسه و جزئیات چرمی در استایل امل کلونی و ریشه‌های بلند در لباس رسمی جاناتان بیلی، هرکدام از راهی متفاوت به رنگ مشکی حرکت دادند.

دامن‌ها و شنل‌های معماری

دنباله بنفش نیکولا پلتز، حجم پهلوهای لباس ماریاکارلا بوسکونو و شنل نارنجی پاملا اندرسون یک نکته مشترک داشتند: لباس فقط برای نمای روبه‌رو طراحی نشده بود. در عصر ویدیوهای کوتاه و عکس‌های ۳۶۰ درجه، حرکت پارچه و شکل لباس از پشت به‌اندازه جلوی آن اهمیت پیدا کرده است.

شفافیت حساب‌شده

پارچه شفاف همچنان حضور دارد، اما نمونه‌های بهتر به‌جای نمایش صرف بدن، روی لایه‌سازی و بافت تمرکز می‌کنند. بالاتنه کریستالی ویتوریا چرتی نمونه روشن این رویکرد است؛ شفافیت بخشی از ساختار لباس است، نه تنها ترفند آن.

ورود به هتل هم یک فرش قرمز کوچک است

در ونیز، عکس‌های اسکله و تاکسی آبی گاهی به‌اندازه فوتوکال رسمی دیده می‌شوند. به همین دلیل استایل روز، عینک آفتابی، کیف و کفش مناسب قایق به بخشی از برنامه رسانه‌ای سلبریتی‌ها تبدیل شده‌اند. مرز میان «لباس ورود» و «لباس مراسم» هر سال کم‌رنگ‌تر می‌شود.

سینما زیر سایه لباس نماند

مد بخش بزرگی از تصویر عمومی ونیز است، اما تمام داستان نیست. گفت‌وگوهای امسال درباره جنگ، سیاست، اعتماد عمومی، هوش مصنوعی و آینده سینما بارها از قاب لباس فراتر رفتند. سخنرانی جورج کلونی و پوشش فیلم‌ها و مستندهای سیاسی یادآوری کردند که فرش قرمز ورودی جشنواره است، نه مقصد نهایی آن.

این دو جهان البته از هم جدا نیستند. لباس می‌تواند یک ستاره را وارد چرخه خبر کند و همان توجه را به فیلم، جایزه یا پیامی که برای آن به ونیز آمده منتقل کند. بهترین حضورهای این دوره دقیقاً همین کار را کردند: تصویر جذاب داشتند، اما چیزی برای گفتن هم داشتند.

بالاخره بهترین و بدترین لباس ونیز ۲۰۲۶ کدام بود؟

انتخاب نهایی گروچا تا ۹ سپتامبر:

  • بهترین لباس زنانه: ماریاکارلا بوسکونو در شنل؛ به‌خاطر ایده روشن، سیلوئت معماری و اجرای کامل.
  • بهترین استفاده از آرشیو: کندال جنر در آرمانی پاییز ۱۹۹۵.
  • بهترین استایل مردانه: جاناتان بیلی در آرمانی.
  • بهترین رنگ: نیکولا پلتز بکام در بنفش بالنسیاگا.
  • بهترین استایل کلاسیک: پارکر پوزی در ولنتینو.
  • کم‌موفق‌ترین ترکیب جزئیات: جِول در Genny؛ به‌دلیل رقابت هم‌زمان طرح حیوانی، کریستال، بالاتنه مشکی و پاپیون‌ها.
  • اکسسوری بحث‌برانگیز: دستکش‌های چرمی کلر فوی که از روانی لباس ساتن کم کردند.

ایرانی‌ها در جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ از حضور قطعی تا سه فیلم منتخب

بله؛ سینمای ایران در دوره هشتادوسوم ونیز حضور قابل‌توجهی دارد. با این حال باید میان سه چیز تفاوت گذاشت: انتخاب یک فیلم در برنامه رسمی، حضور اعضای گروه سازنده در لیدو و راه رفتن بازیگران روی فرش قرمز. تا زمان به‌روزرسانی این گزارش در ۹ سپتامبر، حضور فیزیکی بعضی سینماگران ایرانی تأیید شده، در حالی که نمایش رسمی برخی آثار هنوز در روزهای آینده جشنواره است.

محسن قرایی و میلاد خسروی؛ حضور تأییدشده با فیلم «مراقب»

محسن قرایی و میلاد خسروی در جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۶

فیلم Moragheb (Falling House) یا «مراقب» به کارگردانی محسن قرایی، ۳ سپتامبر در بخش رقابتی Orizzonti یا افق‌ها نخستین نمایش جهانی خود را تجربه کرد. عکس‌های ثبت‌شده در ونیز، حضور محسن قرایی و میلاد خسروی، تهیه‌کننده ایرانی فیلم، را کنار اودسا ری تأیید می‌کنند. نام لاله مرزبان نیز در گزارش روز سوم جشنواره میان عوامل و مهمانان این فیلم آمده است.

«مراقب» محصول مشترک ایران، آمریکا و آلمان و به زبان فارسی است. فرهاد اصلانی، لاله مرزبان، ریما رامین‌فر و النا خاکبازان بازیگران اصلی آن هستند. داستان درباره خانواده‌ای در حاشیه تهران است که خانه‌اش در آستانه تخریب قرار دارد؛ هم‌زمان پدر خانواده با اتهام فساد روبه‌رو می‌شود و می‌فهمد دختر بزرگش قصد دارد برای مدل شدن از ایران برود. فیلم از خلال بحران یک خانه، درباره کنترل، مهاجرت، فشار اجتماعی و فاصله نسل‌ها حرف می‌زند.

حضور «مراقب» از نظر مد هم ارتباط جالبی با موضوع این مقاله دارد: مدل شدن دختر خانواده فقط یک خط داستانی فرعی نیست؛ به راهی برای حرف زدن درباره اختیار بدن، انتخاب مسیر زندگی و برخورد نسل جوان با محدودیت تبدیل می‌شود.

علی عسگری و «کمی نور»؛ نماینده ایران در مسابقه اصلی

نمایی از فیلم کمی نور ساخته علی عسگری در جشنواره ونیز ۲۰۲۶

مهم‌ترین حضور سینمای ایران در جدول امسال، فیلم Kami Nour (A Bit of Light) یا «کمی نور» ساخته علی عسگری است؛ فیلمی ۸۷ دقیقه‌ای و فارسی‌زبان که مستقیماً در بخش مسابقه اصلی ونیز ۸۳ برای شیر طلایی رقابت می‌کند.

میثاق زارع، صدف عسگری، فروزان جمشیدنژاد، رامتین دقیق و مینا رحیم‌زاده بازیگران اصلی فیلم هستند. فیلمنامه را علی عسگری و شادمهر راستین نوشته‌اند؛ ایمان تحسین فیلم‌بردار و تدوینگر، آتنا دارمی طراح لباس، نوید دیوان آهنگ‌ساز و سارا نصرآبادی و وحید مقدسی اعضای گروه صدا هستند. میلاد خسروی، افشین سلامیان، شعله عالمی فابری و سارا نصرآبادی نیز در میان تهیه‌کنندگان ایرانی یا ایرانی‌تبار پروژه دیده می‌شوند.

داستان «کمی نور» درباره پزشکی است که پس از درمان مخفیانه معترضان زخمی بازداشت می‌شود و مطبش را از دست می‌دهد. او که امیدش به آینده از بین رفته، برای خداحافظی به دیدن اعضای خانواده می‌رود؛ اما محبت و همراهی آن‌ها تصمیمش را آرام‌آرام تغییر می‌دهد.

امیرهوشنگ معین با انیمیشن کوتاه «آبی دوردست»

- نمایی از انیمیشن آبی دوردست ساخته امیرهوشنگ معین در جشنواره ونیز ۲۰۲۶

سومین حضور ایرانی، Bleu au loin (Distant Blue) یا «آبی دوردست» ساخته امیرهوشنگ معین است. این انیمیشن بدون دیالوگ و ۱۰ دقیقه‌ای در مسابقه فیلم‌های کوتاه افق‌ها قرار دارد. هرچند کشور تولید آن فرانسه ثبت شده، معین فیلم‌ساز و انیماتور ایرانی و دانش‌آموخته دانشگاه هنر تهران است.

فیلم درباره ماهیگیری است که از جنگ گریخته و در ساحلی دورافتاده زندگی می‌کند، اما خاطرات گذشته همچنان او را رها نمی‌کنند.

جمع‌بندی؛ ونیز هنوز بلد است ستاره بسازد

فرش قرمز ونیز ۲۰۲۶ تا اینجا میان دو قطب حرکت کرده است: از یک سو لباس‌های بی‌زمان، آرشیوی و کنترل‌شده و از سوی دیگر طراحی‌های حجیم و تصویری که برای وایرال شدن ساخته شده‌اند. موفق‌ترین استایل‌ها لزوماً پرزرق‌وبرق‌ترین نبودند؛ آن‌هایی بودند که میان شخصیت فرد، معماری لباس و فضای جشنواره تعادل برقرار کردند.

ماریاکارلا بوسکونو مد را به تیتر خبر تبدیل کرد، کندال جنر به آرشیو جان تازه داد، نیکولا پلتز بکام فرش را با دنباله بنفش خود پر کرد و جاناتان بیلی راه تازه‌ای برای تاکسیدوی مردانه نشان داد. در سمت دیگر، استایل جِول و دستکش‌های کلر فوی ثابت کردند که گاهی یک جزئیات اضافه می‌تواند همه‌چیز را از تعادل خارج کند.

و البته ونیز فقط لباس نبود: سخنرانی جورج کلونی درباره هوش مصنوعی، ویدیوی نینا دوبرو و بازگشت برادران گالاگر نشان دادند یک جشنواره سینمایی چگونه در چند روز، مد، فرهنگ عامه و بحث‌های جدی روز را به هم وصل می‌کند.

اگر استایل‌های فرش قرمز برای شما الهام‌بخش‌اند، در مجله گروچا می‌توانید تحلیل لباس‌های مراسم‌های بزرگ، راهنمای انتخاب لباس مجلسی و تازه‌ترین ترندهای مد را دنبال کنید.

مطلب مرتبط: مت گالا ۲۰۲۶؛ وقتی لباس فقط لباس نبود

پرسش‌های پرتکرار درباره فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶

جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۶ چه زمانی برگزار می‌شود؟

دوره هشتادوسوم جشنواره از ۲ تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در لیدو ونیز برگزار می‌شود.

برنده شیر طلایی ۲۰۲۶ چه کسی است؟

تا زمان آخرین به‌روزرسانی این مقاله در ۹ سپتامبر، جوایز اصلی اعلام نشده‌اند. برنده شیر طلایی در پایان جشنواره، ۱۲ سپتامبر، مشخص می‌شود.

فیلم افتتاحیه جشنواره ونیز ۲۰۲۶ چیست؟

فیلم Ink ساخته دنی بویل، با بازی جک اوکانل، گای پیرس و کلر فوی، فیلم افتتاحیه این دوره است.

چه کسانی شیر طلایی افتخاری گرفتند؟

جورج کلونی و الن برستین دریافت‌کنندگان شیر طلایی افتخاری یک عمر دستاورد در دوره ۲۰۲۶ هستند.

کندال جنر در ونیز چه پوشیده بود؟

او برای نخستین حضورش روی فرش قرمز ونیز یک لباس طلایی گل‌دوزی‌شده از آرشیو مجموعه پاییز ۱۹۹۵ آرمانی پوشید.

لباس امل کلونی در افتتاحیه از چه برندی بود؟

لباس مشکی افتتاحیه امل کلونی، طرحی سفارشی از تام فورد با طراحی حیدر آکرمن بود.

چرا نینا دوبرو در ونیز وایرال شد؟

ویدیویی از لحظه‌ای منتشر شد که یکی از عوامل مراسم هنگام ژست گرفتن، او را با عجله از فرش قرمز هدایت کرد. واکنش متعجب دوبرو باعث شد ویدیو به‌سرعت پخش شود.

تصاویر این مقاله عکس واقعی هستند؟

تصاویر اصلی فرش قرمز به‌عنوان مرجع لباس و مدل مو استفاده شده‌اند، اما نسخه‌های منتشرشده در این مطلب بازآفرینی‌های تحریریه گروچا با هوش مصنوعی‌اند که چهره و پوست افراد را به مانکن سفید تبدیل می‌کنند. این تصاویر مستند خبری یا عکس دست‌نخورده نیستند.

منابع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا